Bu yazımızın sonunda sizi yalnız bırakmıyoruz; “Köpekler bizim göremediğimiz şeyleri görebilir mi” hakkında aklınıza takılan her şeyi Saci üzerinden sorabilirsiniz.
Köpekler Bizim Göremediğimiz Şeyleri Görebilir Mi?
Bugün, Kayseri’nin o alışık olduğumuz soğuk sabahlarından birinde, sokakta yalnız başıma yürürken, içimde bir şeyler dökülmeye başladı. Hava kararmak üzereydi, ama tam olarak gece olmamıştı. Yolda yanımdan koşarak geçen küçük bir köpek, birden durdu. Arkasını dönüp bana bakmaya başladı. O bakışlarda bir şey vardı. Duruşu, davranışları her şeyin normal olduğu bir anın çok ötesindeydi. Birçok kez köpeklerin insanlardan farklı bir şeyler algıladığını duymuştum ama işte o an, bir köpeğin bizim göremediğimiz şeyleri gördüğünü hissettim.
Köpeğimle Geçen Yıllar
Hayatımda hep bir köpek olmalıydı. Küçükken, annem her zaman ‘Köpeklerin insanın en yakın dostu olduğunu’ söylerdi. Bunu duyduğumda içimde bir sıcaklık uyanır, köpeklerin sadece fiziksel değil, duygusal anlamda da insanlara bağlı olduklarına inanırdım. Ama ilk köpeğimizi gerçekten sahiplenene kadar, köpeklerin hayal ettiğim gibi bir dost olabileceklerini hiç anlamamıştım. Oysa 5 yıl önce, bir kış akşamı, bir sahipsiz köpek alıp evimize getirdiğimizde, aslında hayatımda eksik olan şeyin sadece bir dost değil, bir “görüş açısı” olduğunu fark ettim.
Adını Şeker koymuştuk. Nedenini hatırlamıyorum, belki de saf beyaz tüylerinden dolayıydı. Şeker, sadece evimizin köpeği değil, aynı zamanda sırdaşımdı. Çoğu zaman sabahları onu bahçede gezdirirken, gözleriyle bana anlatmaya çalıştığı bir şeyler olduğunu hissederdim. O kadar çok kez bir şeyleri önceden sezdiğini düşündüm ki, bazen gerçekten de ‘acaba Şeker, benim hissetmediğim bir şey mi görüyor?’ diye kendime sormaya başladım. Onun bakışları, davranışları ve her anki huzursuzluğu, içimdeki duygulara o kadar uyumlu oluyordu ki, onun görebildiği dünyada neler vardı, diye düşünmeden edemiyordum.
Bir Gece, O Tuhaf Bakış
Bir gece, Şeker yine garip bir şekilde havlamaya başlamıştı. Üzerinde normalde hiç yapmadığı şekilde, kulaklarını dikmiş, arka bahçeye doğru bakıyordu. O an, sanki bir şeyler vardı. Neredeyse fiziksel olarak o şeyin varlığı bende de bir huzursuzluk yaratıyordu. Benim için hiçbir anlam ifade etmeyen bir köşe, Şeker için bir kaynağa dönüşmüş gibiydi. Havadar bir geceydi. Sırtımı duvara yasladım, cebimden telefonumu çıkarıp bir şarkı açmaya karar verdim. Fakat gözlerim hâlâ Şeker’deydi. O garip bakışları, sanki bir şeyleri çözmeye çalışan bir çocuk gibiydi.
Kendime Sorduğum Soru: Ne Görüyordu?
O gece, içimde bir sorgulama başladı. Şeker’in bana bakışları ne anlama geliyordu? Benim hissettiğim şeyleri mi görüyordu? Hava kararmıştı ve bu sebeple hemen her şey daha gizemli bir hale bürünmüştü. Ancak o, bahçedeki o noktaya doğru bakarken ben, ne olursa olsun, başka hiçbir şeyin farkında değildim. Sanki bir varlık vardı, sadece o görebiliyordu. O varlık, her şeyin tam önünde, belki de benden çok daha yakındı. Sadece o, onu fark edebiliyordu.
Biraz korkmaya başladım. Gerçekten de Şeker, bizim göremediğimiz şeyleri mi görüyordu? O tuhaf bakışları ve huzursuzluğunu açıklamak için başka bir yol var mıydı? Gözlerimin o bakışlarla karşılaştığı an, bir anda zaman durmuş gibi hissettim. Şeker’in, benden farklı bir bakış açısına sahip olmasının düşündürttüğü şeyler beni sarmıştı. O bakış, sanki bana bir şeyler anlatmaya çalışan bir varlığın bakışıydı. O an, Şeker’in dünyasının bizden farklı olduğunu tam olarak anlamıştım. Bizim algılayamadığımız bir düzlemde var olan bir şey vardı ve sadece o hissedebiliyordu. Bunu o gece, derin derin düşünerek kabul ettim.
Bir Köpeğin Görebileceği Diğer Dünyalar
Ertesi gün, Şeker’in bakışlarının ardındaki anlamı daha derinlemesine düşündüm. Ne yazık ki, insan gözü her şeyi göremez. Belki de bizim sınırlarımız bir noktada engellenmiştir. Onun bakışlarında, bir başka boyutun varlığına dair izler var mıydı? Gerçekten de bir köpek, bizim göremediğimiz şeyleri görebilir miydi? Bu soruya hala net bir cevap veremiyorum, ama Şeker’in o geceki tuhaf davranışı, beni farklı bir bakış açısına itti. Kim bilir, belki de o, yaşadığımız dünyayı farklı bir açıdan algılıyordu. Belki de biz, aslında her zaman gözlerimizin önündeki gizli şeyleri göremiyoruz. Oysa köpekler, bu farklı dünyaları fark edebilen, duyan ve hisseden canlılardır.
Sonuç: Şeker’in Dünyası
Bugün hala Şeker’in o bakışlarını hatırlıyorum. Her an onunla birlikte geçirdiğim zamanlar, bana çok şey öğretti. Biz insanlar, bazen sadece duyularımızla sınırlı kalırız. Oysa bir köpek, bu duyguları aşan bir algıya sahip olabilir. Onlar, belki de her gün gözlerimizin önündeki farklı dünyaları görüyordur. Şeker, bana hayatın bazen bizim anladığımızdan çok daha fazlasını sunduğunu gösterdi. Ve belki de gerçekten, onlar bizim göremediğimiz şeyleri görüyorlardır…